Ба мундариҷа гузаред
Қабилаи Мирҳошим

Дар бораи лоиҳа

Ин лоиҳа насабномаи рақамии авлоди Мирҳошим аст.

Мо на дарахти тайёр, балки одамон ва робитаҳои хешутабориро нигоҳ медорем. Дарахт ва ҳар гуна намоиши насабнома аз ҳамин робитаҳо сохта мешавад, бинобар ин шумораи наслҳо ва шохаҳо маҳдуд нест.

Ҳам хатҳои падарӣ ва ҳам хатҳои модарӣ баробаранд: фарзандони духтарон низ аъзои пурраи авлоданд.

Лоиҳа барои даҳсолаҳо пешбинӣ шудааст. Наслҳои оянда метавонанд онро идома диҳанд — худро ёбанд, хешовандони нав илова кунанд ва шохаҳои фаромӯшшударо барқарор созанд.